Düşün ki Meşhed’desin

حرم رو ببینی بی مناره و گنبد

تصور کن صحن گوهرشاد

شده آوار و نداره پنجره فولاد

تصور کن چلچراغی نیست

خبر از ضریح و ایوون و رواقی نیست

فکرشم سخته

به خدا فکرشم سخته

فکرشم سخته اما خب

تو بقیع همش اوضاع همینه

به جای گنبد و ضریح

چهار تا سنگ فقط روی زمینه

آه از مدینه

تا که چشم کار میکنه گرد و غباره

به خدا غم های اینجا بی شماره

زیر خورشید سایه بون حتی نداره

امون ای دل ...

تصور کن کربلا میری

اگه شیش گوشه نباشه پس کجا میری

تصور کن حرم عباس

ببینی تازیانه تو دست خادم هاست

تصور کن اینجوری باشه

نذارن یک شب جمعه روضه برپا شه

فکرشم سخته

به خدا فکرشم سخته

فکرشم سخته اما خب

تو بقیع داره درد عجیبی

از قبر خاکی حسن بوی خاک میاد

نه بوی سیبی آه از غریبی

سر قبرش نمیذارن که بمونی

یا که صورت رو مزارش بکشونی

نمیتونیم زیارت نامه بخونیم

امون ای دل ...