Kederdost anne

شده حرفت ورد زبون ها الجار ثم الدار

دلم از این میسوزه تو مدینه یکی نمیگه چه غصه ای داری

تو که شب تا سحر واسه مردم تو دعا هات چیزی کم نمیذاری

جوری فتنه شده که حتی تو خوب هام یاری نداری

نگرانم من واسه این زخمات

نگرانم چون خونیه نفس هات

مظلوم مادر بی کس مادر

میدوید تو کوچه یه نفس مادر

نفسش حیدر، حیدر، حیدر ...

دنبال حیدر میدوید از سینه اش خون میچکید

باز مشغول کاری با لبخند که انگار نه انگار

که ازت دو تا دنده شکسته بین در و دیوار

چرا برات نگران نباشم که نفست بر نمیگرده

الهی مادر برات بمیرم که تموم نفس هات پر درده

اون دست های مهربونت دیگه مو هامونو شونه نکرده

چی شده پهلوت کبوده بازوت چه ورم داره گوشه ابروت

ای جان مادر بی کس مادر ...