Nefes almayı unutursam…

خودمو توی صحنت میبینم وقتی گریم میگیره

دنیا بی روضه خیلی دلگیره

اربابم حسین

هزاریم بخواهن عشق تو رو از من بگیرن من نمیذارم

از اون وقتی که یادم میاد از روضه تو خاطره دارم

میدونی که چقدر بی قرارم

تو شب های تار مهتابم تویی

هر جوری حساب میکنم اربابم تویی

اربابم حسین ...

زندگی ما زیر این بیرق تازه معنا میگیره

شب زیارتی کل عالم به حرم میشه خیره

این که تو روضه ام دست تقدیره

اربام حسین

باورم نمیشه این همه از صحن و سراتون فاصله دارم

من دلم روشنه لحظه مرگم آقا جون هستی کنارم

میدونی که چقدر بی قرارم

بی سامونم و سامونم تویی

اون که تا همیشه بهش مدیونم تویی

اربابم حسین ...