Sahipsiz

یه جوری شرمندم ازت که

چیزی برا گفتن ندارم

ردم کنی تمومه کارم

فقط بذار به حال زارم

یکم ببارم

میبینی بی تو کم آوردم

هر جا پیشم تو بودی بردم

تو این شلوغی ها خودم رو به تو سپردم

کاشکی کمک کنی که نیمه جونم

کاش همیشه به یاد تو بمونم

کاشی یه نماز پشت سرت بخونم

حال دلم رسید به جایی

که انگاری میاد صدایی

صدای فاطمه است که داره

کنار مشک پاره پاره

رو زخم صورت ابوالفضل

با گریه هاش مرهم میزاره

چه بی قراره

فاطمه زخماشو میبنده

دشمن به گریه هاش میخنده

تیکه های تنش بمیرم به مویی بنده

حالا یکی عمود به دست رسیده

یکی میگه که دستاشو بریده

حرمله باز کمونش رو کشیده