Sonbahar

اذون غروب عمر عمه ها رو

بیا خورشید رو خیمه ها بتاب

نرو یه نگاه کن اشک دیده ها رو

تو برگ اول پاییزی

که از اهل حرم میریزی

اذون بگو اذون خزون خیمه ها رو

وای حسرت به دل موندم عزیزم برا صدات

وای پلکی بزن یک بار دیگه برا بابات

همه دشت مسحور عطر تو

رو دستام شکسته شیشه گلابم

تکه تکه میافته روی خاک

کنارش میفته اشک مستجابم

فدای کاکل خونینت

نمیتونم بدم تسکینت

منو ببخش نمونده برام یه قطره آب

وای حیف از تو و این رشحه های پیغمبری

وای حیف از تو که تفسیر الله و اکبری

تو برگ اول پاییزی

که از اهل حرم میریزی

اذون بگو اذون خزون خیمه ها رو

دست طوفان گلبرگ لاله رو روی داغی زمین پراکنده

پاشو بابا که قاتلت داره به حال من شکسته میخنده

ذبیحمو ببین ابراهیم

ببین که پای عهد ایستادیم

ببین چطور رو دستم داره چشماشو میبنده

وای قربانی ما رو نگاه کن ای جبرئیل

وای هذا علی اول قتیل از نسل خلیل

وای حسرت به دل موندم عزیزم برا صدات

وای پلکی بزن یک بار دیگه برا بابات